آخرش آدم باید حرف بزند. نه چون همیشه حق با اوست، نه چون گفت‌وگو همیشه دیگری را تغییر می‌دهد و نه چون هر اختلافی قابل حل است. باید حرف بزند چون سکوت، جای خالی کلمات را خالی نگه نمی‌دارد؛ آن را با قضاوت، پیش‌فرض و سوءتفاهم پر می‌کند. و خیلی وقت‌ها چیزی که یک رابطه یا یک تیم را از پا درمی‌آورد خود اختلاف نیست؛ تمام چیزهایی است که هیچ‌وقت درباره آن اختلاف گفته نشده است.